Spojrzałem na Minato. Uśmiechnąłem się.
-Dałbym radę... Wiesz to... Tak samo dobrze jak ja...- powiedziałem. Zmrużył oczy.
-Co ty planujesz?- spytał.
-Puki co, względem tej wioski, nie mam planów... Zajmę się wami później...- odparłem wymijająco.
-Nie odpowiedziałeś na moje pytanie?- spojrzał mi w oczy.
-Już nie jestem twoim uczniem... I nie jestem dzieckiem...- odparłem.
-Wiem to... Ale jesteś na terytorium naszej wioski... Mam prawo...- zaczął, ale mu przerwałem:
-Jakie prawo? TO prawo?- zaśmiałem się.- Bawisz mnie!- wybuchnąłem śmiechem.- Wasze prawo jest co najmniej tak pojebane jak gen świat...!- śmiałem się.- Powodzenia życzę! Nie respektuję żadnych i niczyich zasad oprócz swoich, a już na pewno nie będę się stosował do TYCH zasad!- zadrwiłem.
-Co się z tobą stało...? Pokładałem w tobie tak wielkie nadzieje... Czemu to robisz?- spytał patrząc na mnie.
-Bo nie mam zamiaru sprzeciwiać się swojej naturze... Jestem teraz prawdziwym sobą... Nie podobam ci się...?- spojrzałem na niego.
<?>
Brak komentarzy:
Prześlij komentarz